日本語版は以下 – Abaixo en xaponés
Durante as investigacións etnográficas que fixemos nos Petróglifos de Mogor, recollimos datos que afirman que A pedra dos Mouros chamábase, antigamente, A pedra da Moura Encantada. Deste penedo nacen as historias do ser máis emblemático do corpus mitolóxico galego, A Moura.
Fernado Sancho inspirouse nestas lendas para crear este poema que invoca tanto as Mouras, como a imaxinación de Silvia para crear a ilustración final que veredes nas seguintes entradas.
O conxuro da Moura
Invocámoste a ti
Deusa vetusta da nosa terra
Dona das longas noites sen lúa
Das pozas profundas e dos lagos escuros
A ti
Que te apareces nos ríos
Peiteando docemente os teus longos cabelos
A ti,
Que es pedra
E que tes forma de labirintos e de auga
A ti te invocamos,
Para que rompas o teu feitizo de serpe
e cun caravel nos beizos
veles pola nosa protección
モウラの呪文
私たちの土地の古代の女神、
月のない長い夜の女神、
深い湖と暗い池に
長い髪の毛を甘く整えている姿で現れる
あなたを呼び出します。
石の形で作られているあなたを
呼び出します。
迷宮と水の形をしている
あなたの蛇の呪文を解くため、
私たちを見守るために
あなたを呼び出します。
